Nakon pet godina suđenja nadležni sud u Atini danas je proglasio krivim više desetina pripadnika neofašističkog pokreta „Zlatna zora“, kao i njihovog lidera, koji se terete za ubistva i napade na ljevičarske aktiviste i migrante, dok je sama organizacija proglašena kriminalnom.
Izricanje presude za 70 pripadnika „Zlatne zore“ trajat će naredna četiri dana, a današnje proglašenje krivim optuženih, na ulicama Atine pratilo je nekoliko hiljada antifašista, ali i pristalica samog pokreta. Vijest o presudi pozdravili su burom oduševljenja.
Radost u Grčkoj i BiH
Vijest o osudi pripadnika „Zlatne zore“ uveliko je obradovala mnoge građane Bosne i Hercegovine, posebno preživjele Bošnjake iz Podrinja, nad kojim su članovi ovog pokreta, skupa sa pripadnicima VRS tokom protekle agresije, počinili najstrašnije zločine.
Hapšenje pripadnika „Zlatne zore“ počelo je još u septembru 2013. godine nakon ubistva Pavlosa Fissosa, poznatog grčkog ljevičarskog muzičara: Nakon toga, u Atini su uhapšeni Nikos Mialoliakos poznat po nadimku „Firer“ predsjednik „Zlatne zore“ te njihov glasnogovornik i poslanik u Parlamentu Grčke Ilias Kassidiaris. Odmah po njihovom hapšenju izdat je i nalog za hapšenje još 33 člana ovog pokreta, među kojima je bio i znatan broj članova grčkog parlamenta.
Radikalna „Zlatna zora“ jezgro je oko koga se godinama okupljalo hiljade grčkih ekstremista, među kojima su i oni koji su u toku agresije na BiH, skupa sa pripadnicima vojnih i policijskih snaga RS-a , učestvovali u zločinima nad bošnjačkim civilima, posebno u Zvorniku, Bratuncu i Srebrenici.
„Prema podacima kojim raspolažemo u različitim periodima rata, kroz redove VRS prošlo je nekoliko stotina grčkih dobrovoljaca.
U julu 1995.godine učestvovali su u napadu na Srebrenicu, a neki podaci govore da su učestvovali i u masovnim egzekucijama uhapšenih civila. Poznato je da je u danu ulaska srpskih snaga u Srebrenicu Radovan Karadžić naredio da se na crkvi uz srpsku, istakne i grčka zastava, što je i učinjeno“, kazao nam je svojevremeno mr. Velid Šabić, autor knjige „Genocid u Podrinju 1992-1995.“
Kao dug za „ratne zasluge“ srpska vlast u Srebrenici je u centru grada, odmah po završetku rata, jednu ulicu nazvala po grčkim dobrovoljcima, kojoj je, nakon uspostave multietničke vlasti oduzet ovaj naziv.
Nije nikakva tajna da je na području Zvornika jedna kafana nosila naziv „Grkinja“, te da su u slavu grčkih dobrovoljaca – ubica Bošnjaka, nekoliko drugih javnih objekata dobijali nazive po grčkim toponimima.
Protivnici muslimana
Pripadnici „Zlatne zore“ javno su se deklarisali kao protivnici muslimana, a zbog najave gradnje džamije u Atini, svojevremeno su zaprijetili izvođenjem na ulice preko 100.000 svojih pristalica.
Inače u svojim programima djelovanja nisu krili da se nadahnjuju zlodjelima četničkih jedinica nad muslimanima u BiH, Srbiji i Crnoj Gori u toku Drugog svjetskog rata, kao i u posljednjoj agresiji na BiH.
Po svjedočenju poznatih grčkih novinara, njihovo sjedište, oblijepljeno je četničkom ikonografijom, kojom dominira grb četničkog pokreta „S verom u Boga, za kralja i otadžbinu“ i velika fotografija zločinca Željka Ražnjatovića Arkana.
Inače, „Zlatna zora“ osnovana je 1. novembra 1993. godine. Dugo je okupljala najniže slojeve društva – neobrazovane i kriminalu sklone osobe, iz čijih redova su i regrutrirani prvi dobrovoljci koji su ratovali na srpskoj strani u BiH.
Poznavaoci prilika u Grčkoj tvrde da su na mitingu koji je Radovan Karadžić u julu 1993. godine održao na jednom stadionu u Atini, čelnici „Zlatne zore“ bili najveća podrška.
Za kriminalne radnje u koje su umješani čelnici „Zlatne zore“ i za fašističke ideje koje su propagirali i kojim su trovali grčko društvo, znalo se duže vremena, ali je do njihovog hapšenja došlo tek kad su postali ozbiljna prijetnja reformama koje je provodila tadašnja vlast u Grčkoj.
Osude grčkih intelektualaca
Poznati grčki novinar i publicista, autor knjige „Nesveti savez“, Takis Mihas, u intervjuu „Dnevnom avazu“ u aprilu 2008. godine, kazao je da je Radovan Karadžić odlikovao jedan broj grčkih dobrovoljaca koji su učestvovali u zauzimanju Srebrenice. Istakao je da grčki pravosudni sistem do tada nije pokazao zanimanje „da ispita te ljude o tome šta su činili, šta su vidjeli ili ko ih je organizirao i ko je finansirao njihova putovanja u Bosnu“.
Novinar Takis Mihas kao i mnogi grčki intelektualci koji su javno osuđivali djelovanje neofašističkog pokreta „Zlatna zora“, zasigurno, danas imaju razloga da budu zadovoljni.
Pravda jeste spora, ali se od nje, ipak, ne može pobjeći.
Bratunac.ba/Politički.ba
